Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Καλή Χρονιά δεν είπαμε !!!

Καλή Χρονιά να έχουμε , με ΥΓΕΙΑ , ΑΓΑΠΗ και ΧΑΜΟΓΕΛΑ ! Πόσο μας λείπουν τα καθημερινά χαμόγελα.... 

Ετοίμαζα μια ανάρτηση με τα των γιορτών . Τραπέζια , χαρές , δώρα και χρυσόσκονη. Κοιτάω την ημερομηνία πηγε 20 Ιανουαρίου φαντάζουν τοσο μακριά πλέον οι γιορτές ! Πάμε παρακάτω , πάμε να δούμε τι θα μας φέρει αυτή η χρονιά που μπήκε φουριόζα , με φωνές και γέλια . 

Δεν ξέρω για σας αλλά εγω δεν βάζω στοχους ποτέ στην αρχή του ημερολογιακού χρόνου . Οι στόχοι μου , τα θέλω μου , το πλάνο της χρονιάς οργανωνεται τον Σεπτέμβρη μαζί με την αρχή της σχολικής χρονιάς . Τον Ιανουάριο απλά ρίχνω μια ματιά να δώ που βρίσκομαι και ποσο κοντά ή μακριά ειμαι απο αυτά που ήθελα τον Σεπτεμβρη . Νιώθω μεγάλη ικανοποίηση που έχω εκπληρώσει σχεδόν όλους τους στόχους μου με τον μοναδικό που με βασανίζει ακόμα να ναι αυτός της απώλειας κιλών . 
Γιαυτή την χρονιά (απο Σεπτεμβρη ειπαμε μετράμε) ήθελα να :

1) Βρώ μια δουλειά . Μια δουλειά που να ταιριάζει με τα θέλω μου και με την λειτουργία της οικογένειας μας . Υπήρχαν πολλοι περιορισμοι στο θέμα χρόνου , γιατί ο έρωτας μεσα στην βδομάδα δεν μπορει να βοηθήσει σχεδόν καθόλου . 
Περνάω καθε μέρα αυτο το γεφυράκι και πάω στην δουλειά μου !
2) Να συνεχίσω το γυμναστήριο και  την διατροφή . Εδώ και 3 χρόνια βρισκομα σε διατροφή με μικρά διαστήματα διακοπής (πχ καλοκαίρι ) και γυμνάζομαι εντατικά τουλάχιστον 3 φορες την βδομάδα . 


 Αυτοί ηταν οι βασικοί στόχοι της χρονιάς . Μικρότερους οπως πχ να διαβάζω 1 βιβλιο την εβδομάδα ή να πίνω τουλάχιστον 1 φορα την βδομαδα καφέ με μια φίλη μου τους έχω ευτυχώς εδω και 2 χρόνια πετύχει και τους τηρώ απαράβατα ! 

Μετά απο ψάξιμο ενός μηνός και με την πολύτιμη βοήθεια της φίλης μου της Σουζάνε , βρήκα την ιδανική για μένα δουλειά . Συνδιάζει τις δυο μεγάλες μου αγάπες την μαγειρική και τα παιδιά !
Περιμένοντας την φίλη μου στο αγαπημένο μας στέκι .
Εδώ και 2 μήνες είμαι πλέον περήφανη μαγείρισσα σε εναν υπέροχο μικρο παιδικό σταθμό και αυτό μου δίνει  μεγάλη χαρά . Δεν είναι ολα ιδανικά και τα χρήματα που παίρνω πιο πολυ τα λες χαρτιλίκι (για την Γερμανία) αλλα πάω και φευγω με ενα χαμόγελο καρφωμένο στο προσωπό μου και αυτό με γεμίζει μέσα μου παρόλο που δεν γεμίζει το πορτοφόλι μου . 

Στους άλλους στοχους τώρα εγινε μια αναπροσαρμογή . Το γυμναστήριο που απαράβατα πήγαινα 3 μερες την βδομάδα σταθερά (αλλοτε και 4 ) έγινε πλέον 1 δύσκολα 2 φορές . Τα πρωινά πλέον βρίσκομαι στην δουλειά και τα βράδια ειμαι πολύ κουρασμένη για να βγω μετα τις 8 το βράδυ απο το σπίτι . Αφησα την γυμναστική για το Σαβ/κο και υποσχέθηκα οτι μολις ανοιξει ο καιρός θα πηγαίνω και ένα τουλάχιστον απόγευμα . Φυσικά στις διακοπές Χριστουγέννων ήμουν εκεί ετοιμοπόλεμη . Στις 27 Δεκεμβρίου , μετά τα συνεχόμενα τραπέζια που ειχαμε απο τις 24 του μηνος , ξυπνησα πρωι πρωι και εξαφανίστηκα μεχρι το μεσημέρι στο γυμναστήριο . Μπορεί προσωρινά να μην πηγαίνω τοσο σταθερά αλλα ξέρω οτι το αγαπώ και πηγαίνω γαιτι με  κανει να νιωθω όμορφα όχι μονο γιατι "πρέπει" ή για να γινω κορμάρα . 

Για τον στοχο μου απώλεια βάρους , που τον περιφέρω εδω και 3 χρόνια , δεν ξέρω τι να πώ . Είναι ενα μεγάλο θέμα που έχει βαθιές ρίζες και ξέρω πως αν δεν βρώ την κατάλληλη ιατρική βοηθεια δύσκολα θα τον πετύχω . Δεν εννοω φυσικά ουτε ψυχολογική αλλα ούτε και χειρουργική βοήθεια αλλα πολύ απλά εναν καλό ενδοκρινολόγο . Τόσο απλό και τόσο δύσκολο να βρείς εναν καλό γιατρό να σε βοηθήσει . Γιατι πιστέυω πλεον αυτό που διαβασα απο έναν φωτισμένο γιατρό " Ο παχύσαρκος ανθρωπος πρεπει πρώτα να γιατρευτεί και μετά να αδυνατίσει" . Κλείνω αυτο το μεγάλο κεφάλαιο εδω , μου δίνω μπράβο για τα χαμένα μου 35 κιλά ,ελπίζω να διωξω καποτε τα υπόλοιπα και να μείνω σταθερή στο νεο βάρος . 

Με αυτά και με κείνα ο καιρός περνά , μια νέα χρονιά ήρθε , ας την καλοδεχτούμε και ας δουμε τι θα μας φέρει . Στην υγεία μας !!!


Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

Καλά Χριστούγεννα !!!

Μόνο ευχές για ΥΓΕΙΑ , ΑΓΑΠΗ και ΧΑΡΑ στα σπίτια και στις καρδιές μας . 
Να έχουν ολα τα παιδικά προσωπάκια ενα μεγάλο λαμπερό χαμόγελο αυτες και όλες τις μέρες .


Χρονια πολλά !!!

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Τα απογευματα ....

Αν με ρωτήσει κάποιος τι μου αρέσει να κάνω μαζί με τα παιδιά θα απαντήσω αμέσως πως οι στιγμές που μου αρέσουν πολύ μαζι τους ειναι τα απογεύματα . Εκείνα τα απογεύματα που δεν έχουμε μπαλέτο ή ελληνικό σχολείο ή Judo ή... ή ... Μαλλον καλύτερα , εκείνα τα απογεύματα που προλαβαίνουμε να χώσουμε μισή ωρίτσα δική  μας μεσα σε όλα αυτά που έχουμε να κάνουμε .
 
Αν τύχει μαλιστα να ακυρωθεί κατι απο όλα ή να την κοπανίσουμε , το χαιρομαστε διπλά . 



Ειναι εκείνες οι στιγμές το απόγευμα , το γερμανικό απόγευμα όχι το ελληνικό , δηλαδή γυρω στις 15:00 με 17:00 , που οι μπαταρίες λίγο πέφτουν . Λίγο πεινάμε , λίγο κουραστήκαμε απο σχολεία και τρέξιμο περα δώθε , λιγο θέλουμε να πούμε τα νέα μας και να συνεχίσουμε . Μας αρκέι μισή ωρίτσα , ενα φλιτζάνι τσάι και ενα μικρό γλυκάκι ή φρουτα ή καμια μικρή έκπληξη . 



Θα μαζευτούμε πάλι το βράδυ κατα τις 19:00 και θα φάμε το βραδινό σχεδόν παντα όλοι μαζί . Αλλά ειναι αλλιώς το βράδυ ! Λείπει αυτο το γλυκο και μελαγχολικο που έχουν τα χειμωνιάτικα απογεύματα .... 




Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Αγιος Μαρτίνος !!! Η αγαπημένη μου γιορτή !!!


Γιορτάσαμε και φέτος την αγαπημένη μου γερμανική γιορτή . Αυτή την άγνωστη για μενα γιορτή μέχρι να έρθω Γερμανία και να πάει η μικρή μου στον παιδικό που έμελλε να ειναι η λατρεμένη μου γιορτή . Το νόημα της , ο τρόπος που γιορτάζεται , τα χαμόγελα και οι φωνές των παιδιών , όλα μου αρέσουν σ΄αυτή την γιορτή . Είναι η πιο ομορφη παιδική γιορτή και παρόλο που αγαπώ πολυ τα Χριστούγεννα , τολμώ να πω πως τα παιδιά νιώθουν βαθιά το νόημα αυτης της γιορτής χωρίς να χάνουν την μαγεία και την ομορφιά ψαχνοντας δώρα και υλικά αγαθά . Τα λιγα ζαχαρωτά , το Weckman , το να καθονται και να τραγουδουν δυνατά γυρω απο την φωτιά είναι γλυκές αναμνήσεις που θα τα συντροφευουν μια ζωή !


Τα παιδάκια φτιάχνουν με τις δασκάλες τους τα φαναράκια τους . Δυστυχώς , λεω δυστυχώς γιατι ήταν μια πολλή ευχάριστη ασχολία για μένα , στον παιδικό του Μάριου δεν ζητούν απο τους γονεις να βοηθήσουν με τα φαναράκια . Οταν η Χριστιάννα ηταν στον παιδικό μα και στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού , πάντα πήγαινα και βοηθούσα να φτιάξουμε τα φαναράκια . 


Δυο παιδιά , διπλή χαρά , διπλά γιορτάζουμε τις γιορτές . Στο καθολικό σχολείο της Χριστιάννας με όλο το εθιμοτυπικό (πηγαινουν στην εκκλησία , ερχεται ο "Αγιος" καβάλα στο αλογο , μεγάλη παρέλαση με μπάντες , μεγάλη φωτιά κλπ) και στον παιδικό του Μάριου πιο απλά να κανουμε μια μικρή περιφορά γυρω απο τον παιδικό και να τραγουδάμε φάλτσα γονεις και παιδιά . Να σας πώ ομως μια αλήθεια ? Στον παιδικό ενιωσα πιο "ζεστά" , πιο κοντά σε ολους και πιο τρυφερά . 


Για την Χριστιάννα (αν δεν κάνω λαθος) ειναι η τελευταία χρονιά που γιορτάζει αυτή την γιορτή γιατί του χρόνου θα πηγαίνει Γυμνασιο (το δημοτικό στην Γερμανία ειναι 4 χρόνια) . Κάναμε κοπάνα απο το Ελληνικό σχολείο που κανονικά πηγαίνει εκεινη την μέρα για να βρεθεί με τα παιδιά απο την τάξη της τελευταία φορά σ΄αυτη την όμορφη γιορτή . Με τον Μάριο θα γιορτάσουμε κάποια χρόνια ακόμα . 
Αναπαράσταση/θεατρικό  απο τα παιδάκια .



Εδώ θα βρείτε πληροφορίες για την αγαπημένη μου γιορτή και μάλλον και αγαπημένη σας . Ειναι το πόστ με την μεγαλύτερη επισκεψιμότητα και ειδικά αυτη την εποχή χτυπάει κοκκινο το κοντέρ για τα δικά μου δεδομένα . 
(Δυστυχώς φέτος δεν έχω τοσο καλές φωτογραφίες ...) 


Durch die Straßen auf und nieder
leuchten die Laternen wieder
rote, gelbe, grüne, blaue,
lieber Martin komm und schaue!

Wie die Blumen in dem Garten,
blühn Laternen aller Arten:
rote, gelbe, grüne, blaue,
lieber Martin, komm und schaue!


Und wir gehen lange Strecken,
mit Laternen an den Stecken:
rote, gelbe, grüne, blaue,
lieber Martin, komm und schaue!


Και του χρόνου !!!